Irene Mareque Carrillo (3º ESO B) achéganos a gravación de “Fun un domingo...”, de Cantares gallegos, na súa propia voz e na de Elia Requeijo Gómez.
IES Lamas de Abade (Santiago de Compostela)
#_rdc_25 @aelg @CasadeRosalia
[Fun un domingo...]
Fun un domingo,
fun pola
tarde,
co sol que baixa
tras dos pinares,
cas nubes
brancas
sombra dos ánxeles,
cas palomiñas
que as
alas baten
con un batido
manso e suave,
atravesando
vagos
celaxes,
mundos estraños
que en raios parten
ricos
tesouros
de ouro e diamante.
Pasín os montes,
montes
e valles;
pasín llanuras
e soledades;
pasín os
regos,
pasín os mares
cos pes enxoitos
e sin
cansarme.
Colléume a noite,
noite
brillante
cunha luniña
feita de xaspes,
e fun con
ela
camiño adiante,
cas estreliñas
para guiarme,
que
aquel camiño
sólo elas saben.
Dempóis
a aurora
co seu sembrante
feito de rosas
veu a
alumbrarme,
e vin estonces,
antre a romaxe
de olmos e
pinos,
acobexarse
branca casiña
con palomare
donde
as pombiñas
entran e saien.
Nela se escoitan
doces
cantares,
nela garulan
mozos galantes
cas rapaciñas
de
outros lugares.
Todo é contento,
todo é folgare
mentras
a pedra
bate que bate,
mole que mole,
dálle que
dálle,
con lindo gusto
faille compases.
Non hai sitiño
que máis me agrade
que aquel muíño
dos
castañares,
donde hai meniñas,
donde hai rapaces
que
ricamente
saben loitare;
donde rechinan
hasta
cansarse
mozos e vellos,
nenos e grandes,
e, anque non
queren
que aló me baixe,
sin que o soupera
na casa
naide,
fun
ó muiño
do meu compadre;
fun polo
vento,
vin polo aire.
Ningún comentario:
Publicar un comentario